N’kodra t’Gjeranave jeshil syni m’asht ba
Aty ku kam le
Andrrën e parë ku kam pa!
Tuj u rr’xu e shpirtin tuj vra!
N’Mahallë të re n’mes xhamës me parmak
Rininë tuj e andrru
Rrugës për ullishtë
E zemrës t’brishtë
N’Mera tuj nigju kangën e marakut
E tuj i marr erë zamakut
Rrugës për Tatosh e gjimnaz
Tuj I thanë zemrës plas moj zemër plas!
N’Ranë e n’Kala tuj u njit
Kurrë pa u mërzit
Tuj thith bukuritë e Zotit I qofshim falë
E tuj u pejnu pse kam ik e prej Ulqinit kam dalë!
N’rrugë t’Galebit e Jadranit
Si me kalu rrugës Padishahut e Sulltanit
Pishave tuj i marr erë
Tuj çil rinisë lulet n’pranverë!
E sytë kaltërt tuj u ba
Prej tanë asaj kaltërsisé që kanë pa!
Rrugës Tivarit kur jam nisë
N’goblen fatin n’Sarajevë tuj qenisë,
Rrugës jetës tuj vazhdu
N’Londër tuj u plakë e prap Ulqinit tuj i k’nu!