Tanë i kemi da gjana t’humbuna në jetë,
Da andrra t’pakryme
Ose da filxhana t’thyme
Denji vath t’syrmit ose da copa relike t’arit
Ose da copa t’zemrës t’lidhuna me nyje litarit!
Da grimca kujtimesh dashnije,
T’mshefuna nën fllad me hije!
e da shikime t’mshefta mas ndonji xhamë.
E da fjalë kurrë dashnije pa i thanë !
Ose n’ndonji kokërr inxhi,
Trujtun diku n’kuti .
Ose ndonji unazë të kthyme mrapa në faculetë ,
Denji m’lla n’zemer që na ka mbet!
Ose da poezi të shkrume në ranë.
E nji petale mes fletave t’thame.
Ose ndonji prehën të ngrohtë
Ose ndonji flok bore të ftoftë!
Ose ndonji libër nga harresa t’pakthyme
Me da fleta t’pa kryme !
Ose da foto që për qef i kemi shkrep
N’gjyzdan t’vetër diku kanë mbet!
Ose gazin deri në kupë t’qiellit
Ose nji rreze të mshefun t’diellit !
Ose ndonji rrugë që kemi hup n’oborr t’vetin ,
E me gjete prap nuk kemi pase vullnetin !
Ose ….
Ose ndonji vendlindje !
Të gjithë i kemi t’humbuna da gjana në jetë!
Por kur vjen koha ,që nuk i jep pes pare ma ,për gjanat e humbuna,
At’herë kemi humb edhe vet!
E unë ala i ruj n’sirtar t’syrmit da kujtimet e mija t’arit,e nuk la me m’tret .
Janë copat e jetës time !