Hyjnitë nga qielli ,bijnë në pranverë
Hedhin shtatin e bukur,me aromë dhe erë
Londrën e mbushin rrush nga bukurija
Nuk ka kush i ndalë ,kur i kaplon dashnija.
Garojnë me modën ,dhe vet Perendinë
Garojnë me botën ,dhe të gjithë çudinë
Herë vjen njena ,dhe garon me nji tjetër
Hiç pa mëshirë ,garon bukurinë e vjetër!
Vyshken të shkretat ,por vijnë përsëri
Lazdrimet e tyne janë veç për lakmi
Na hedhin lavdata ,na hedhin kurullum
Me sfilata n’sokak cilën dojmë ma shumë.
Ymrin e kan t’shkurt ,por aspak nuk lodhen
Anglezt këtë bukuri ,nga gjithë bota e vodhën,
Hajna t’bukurisë ,dhe hajna t’marifetit
Sollën këtë gjallninë ,në tokën e mbretit!
Pa këtë bukuri ,Londra të ngulfat
Të kesh hajna t’bukurisë ,mund të jetë veç fat,
E vjedhin nga bota ,të gjithë mrekullinë
Asht e vetme rrugë ,me i shpreh vendit dashninë !