E morra nji yll n’dorë
I kuq, i flaktë
Dritë tuj ba
Rrugën tuj ma ndritë
Gacat nga qielli tuj i zbritë.
E morra edhe nji,
Edhe ma i kuq edhe ma i flaktë,
Terrin tuj e ba dritë
Rrugtë tuj shkelqy nur
E zemra tuj mu ba gur!
Dora tuj përvlu
Unë yjet tuj mos i l’shu!
E musha dorën yje
Pa u nalë eca
Tunelin e djega,
Nur, kuq u ba si shega
Përvlim u ba udha
Ma djegu ballin me rrudha!
Rashë e u rr’xova n’tokë
Por yllin tuj e majtë fort!
U ngrita
U rr’xova
U ngrita prap
Rrugën e morra vrap !
Retë nga shpatullat i hedha
Yjet gjithë rrugës derdha!
E tanë ata yje i k’puta
N’kavanoz i futa
Diku gjurmë tuj lanë
E diku gjurmë tuj fshi
Diku tuj e fshi lotin
E diku tuj e lut Zotin!
Vitrinë e yjeve u bana
Me e hjek pluhnin e mërzisë
Me kujtimet n’sirtar t’rinisë !
Ulqin, ti ylli im polar!
