Ma sjell nji gërçak moj goce të lutem,
Dua ta marrë me vehte ke kroni,
N’burimet e kulluara thellë të futem,
T’më vjen pak aromë aty nga ftoni!
Gërçakun ma lajë moj çupëze ime
Të bukurin gërçak të sofrës shqiptare
Të lozim me naze ,disa vallëzime,
Me ty moj loce, goca ime bujare.
Nji gërç uj t’gërçakut,i gocës valltare
I freskët nga kroni Gjeranave n’ Ulqin
E freskova gojën dhe zemrën time bujare
Gjithë jetën do të kthehem ,me e gjet at burim.
Ishte shterrë fare, ai kroni im i vjetër
Gërçaku plasi që se morra me veti
Prej ditës që ika ,në at qytetin tjetër
Gërçaku u harrua ,dhe i thyer mbeti .
U ktheva një ditë ,t’i mbledh ata copa
T’gërçakut që u thy ,nga sofra bujare
Por gërçakun e thyer ,e lëshoi toka
Me gjitha traditat ,dhe adetet shqiptare!
Gërçakun se gjeta ,gjithë natën kërkova
Me grusht nga kroni pastrova lot e mija
Nga ëndrra mu duk ,sikur u zgjova
Kur pashë sa e bukur asht e jona Shqiptarija.
T’i mbledhim ato copa t’gërçakut tonë
Ku janë e ku s’janë ,të gjitha trojet tona
Traditat t’i kthejmë , e kurrë mos t’i harrojmë
Nga burimet tona ,deri ke lumi Valbona!
Gjithkah i kemi burimet e kulluara
Gërçakun ta ngjesim ,copat t’i mbledhim
Tokat tona të arta,mos t’i lamë t’coptuara
Ngrisni gërçakun lartë ,dolli le të hedhim!
Një kupë ,ibrik ,apo gërçak nga balta,
Dolli shqiptarë t’i ngrisim n’kto festime
Në tokat tona që kemi ,te ambla si mjalta
Të dehur këndoni me kangë dhe vallzime.
Ju atje që jeni ,dhe na në mërgim,
U pafshim për t’mira gjithmonë për festime
As kryq as tespiq nuk kanë dallim
Shqiptar jemi t’nji gjaku n’festa dhe n’gëzime !