Pishtar
Ka qitë Ana e Malit
Aq sa Ulqini dhe Kraja
Sukobina
Gjithë votra jonë ,oxhaku
Dhe pragu Kravarit!
E t’vetin pishtar
E kanë fikë,
Aty k’tu ende ndizet ndonji dritë
Fare pak drita kanë mbet
Votrën e kanë lanë t’shkretë !
Rrugë t’botes me marrë
N’çdo cep të ndarë .
Kanë ik por nuk kanë tret
Ama për ymër atje kanë mbet !
Me pleq tuj u nda
Me lot tuj qa
Rrugë t’Amerikës
ma shumë kanë shku ,
Por edhe n’Australi nuk kanë mungu
E botës tuj i kallxu
Shqipja s’asht gjuhë me u harru!
Si duhet vendi ,gjithmonë kanë ditë,
Tanë zotnillyk kanë ndritë!
Kombi si duhet
E gjuha si ruhet
N’shkolla t’Ulqinit
Gjithmonë kanë ndritë,
E n’llampa t’rrugës dritë tuj marrë
Provimet ,dipllomat mos me i ndalë!
Gjithmonë na tregonte Riza Rexha
Dritë n’dhomë t’ftoftë kurrë nuk ndeza,
Por dritë u bana vet
Rrugë të drejtë me gjetë !
Sa herë kam prit n’rrugë me u ndez dritat
Kam marrë lapsin,kam marrë librat!
Ashtu shpesh na thonte ,
Por dhembje kurrë s’tregonte !
Mburrej, mburrej ai Zotni
Me komb t’vet e historinë e ti !
E kush u lodhë a kanë a s’kanë
Udhetimet e veta
Sa herë i kanë kalu n’kamë
Rrugës nata a i ka frigu ?
Kurrë njihere nuk e kam mendu!
N’palcë na kanë bind
Me dashtë at vend ku lind.
Dritë kanë sjellë
Respekt kanë mbjellë
N’gjenerata t’mija edhe ma vonë .
Mirënjohje për çdo gja që na rethon,
Ashtu e kujtoj gjimnazin tonë!
Me dashni për komb !
