Ço mere burrë, na xen da njala
Ruju aman ,mas t’sulmon vala
Valtë e detit janë tanë rrezik
Pa ty burrë ,mu Zoti m’fik.
Ço he demel ,mas priç mu çu
Mas me qenë unë ,çka ban pa mu
Merri mrezhat ,e hidhi n’det
Ose morra rrugën,pa shkej me tret!
O çoju he trim ,e sakal djali
Për da njala ,më ka k’put malli
Se ty nana ,shumë t’ka leznu
Mas harra tesh ,se je ba me gru.
Da kapama,e da me I fërgu
Da njala me ariz edhe nanës m’ja çu,
Par zor me i qiru ,gjyna mas paça
Veç qirej ti , unë ty mrapa t’laça!
Ik moj gru ,mas m’shurdha krytë
Para vaktit ,ti a da me m’mytë
A nuk e shef sa fërtona isht sat
A je ti neto ,a je n’tru sakat?
Pa unë fëlteren ,e kam ba gati
Ose bjeri njalat ,ose t’xuni teksirati
Qeptë e hudrat veç i kam fërgu
Tesh pa pres ,ti njalat me i pru!
O mu teksirati,m’ka marrë qysh kur
Prej at ditë ,që m’ke marrë për burrë
Par ç’me t’ba tesh ,unë i shkreti
Rrugën budallës ja ka l’shu edhe mbreti!
Mrezhat gati i morri trimi
Për njalën e vet iu ngjallë kujtimi
Mendsh dikur kishte lujtë mas saj
Ose me te me kalu jetë ,ose me vaj!
Fërtona si e marrë ,njalat i tërbonte
Ftyrën e fisnikes ,secila ia kujtonte
Ose me i nxanë ,ose me u mytë
Par para njalës vet , a myllen sytë!?
Ah ç’ëm ka gjet mu ,me këtë gru !
Si jetohet pa njalën që si zemrën e du ?
Hallall ja baj ,edhe n’det n’vdeksha
Pa njalën teme ,unë kurrë mas m’etsha !
Me më rr’shqitë dore ma kurrë se kapi
Ma e mirë njala ,se unë kry krapi !
Eh teksirati….njalat janë mreti detit
Par edhe me i xan edhe me i qiru?
Vdes prej sikletit!
Painting by : Ginney Deavoll