E kush kujton ti , që jam unë ore i tretur ?
Hajneshë e endrrave tua që dikund të kanë mbetur ?
Që shoh të njëjta ëndrra çdo natë sikur e sheh edhe ti
Dhe më shkruan që endërrojmë njëjtë more njeri !
Jo more jo, unë ëndrrat nuk i vjedh as ty as asaj
Por ajo që ty të vret ,me vret edhe mua dhe në gjum qaj !
E kur aty në andërr të takohemi dikur në at jetë,
Ta dish se ti edhe unë kemi me qenë ma të qetë!
Aty do t’na pushon trupi i im dhe andrra yte pergjithmonë
Aty ku gjithë të njohin dhe guri rëndë peshon!
Aty ku edhe lisi me hijen mbi pus të thotë a je kthy moj bi
Aty i vjen fundi endrrave të mija ku ia nisën sa isha fëmi!
Andrrat në vend të huaj djegin dhe pervlojnē
Edhe pse kurrë nuk kthehemi ,çdo ditë në vendlindje na çojnë !
Hajneshë unë nuk jam por endërrojmë të gjithë njësoj
Me u kthy aty nga erdhëm ,ku aq sa vlej peshoj !
Ju baftë mirë kafja të gjithëve