Skip to content
Nuk mburret kush ma shumë e se une,
Shqiptare që linda në trojet e mija,
Te gjithë kto vite që jashtë m’kalun,
Nuk gjeta ngrohtesine që ma jepte e imja shtëpija!
Me shpirt luftova ta gjeje t’verteten,
A jam në ëndërr apo vertete jane t’mira,
Pergjigja shpejta para syve me treten,
Sepse kto pergjigje janë shumë t’ veshtira !
Fat nga zoti,apo ishte mallkim
Që linda aty dhe jo diku tjetër,
Nga ky ankth nuk kemi shpëtim,
Kujtimet u vorrosën nën vendlindjen e vjetër!