Si nuse me duvak t’kuq ,e qendisur me pe
Shqiponjë e zezë jam ,hidhem nga qielli rrufe
Me një kokë majtas e sjellur kah Shqipërija
Me tjetrën djathtas ,kah Ulqini dhe Dardanija!
Më qendisën aty ,në ata toka të shkelura
Fluturoj krahëhapur mbi toka të nemura
Aty me ka hije ,ai mëndafsh mbi qiell
Lozanjare kuq e zi,si rreze dhe diell .
Shqiponjë që bie ,por prap lartësohem,
Flamuri ma i bukur ,që kurrë nuk dorzohem
Mbi qiellin e lartë ,dhe vet Perendisë
N’verdhëkaltërt m’shëndrruan kopilat e trathëtisë .
Të shpalosem nga zemrat,sa vështirë e kam,
T’më ndërrojnë maskarenjtë ,pse i keni lanë ,
Jam ajo fisnikja që mbajti Boletini,
Ismail Qemajli , Fishta , Migjeni, Naimi.
T’më fluturosh mbi qiell me hanë e me yje
E zeza m’u baftë ar, e kuqja mal dhe pyje
Kush më qendisi n’mëndafsh ,m’hijeshoi n’pëlhurë
Kush I ndrroi ngjyrat , nuk më paska dashtë kurrë !
Sa fishek e pluma e sa shumë goditje,
Sa shumë vite t’rënduara e me sa shumë pritje
E ju po i njollosni me trathëti e mashtrim
Harruan nanat e shkreta ,e bijtë mbetur jetim .
Kush mban flamurin ,ai është Bajraktari
E jo ti që ia ndrrove ,ngjyrat o bir trathêtari!
Nuk janë ngjyrat tona as të kombit tonë ,
Por ajo që m’qendisi , dorëarta Marigonë
E ti më mburresh ,që një emen ka lirija
I kujtë asht Ulqini ,e kujtë Dardanija?
Po se deshte flamurin ,që ke pasë gjithmonë
Mos festo këtë festë ,mos thuaj asht festa jonë!
Jo more mik ,se kur ndërrohet flamuri
Mos i thuaj vehtes se je burr burri ,
Kur ndërron flamurin ,ti edhe kombin ndërron
Shqipëtar je i vjetër ,veç shqipëtar të thonë !
Na bashkoftë çdo gja ,si kjo festë që na bashkon!
Urime !