Çdo sabah kam marrë gjygymin
Herë mbi shpatulla
Herë n’dorë
Herë kam ec zbadhun
Herë me shpirt ngrimun si borë !
Thellë ,thellë n’bunar kam gjujtë at gjygym me litar ,
Natën e kam mbush ,e ditën ata lot i kam marrë .
Kam shku me mbledh ujin e lotëve t’akshamit
I kam rujtë me tanë ymydin ,si amanetin e vataniti!
Askush mas me i pa , jam rujtë shumë
Gjumin ,pa e ba kurrë gjum!
E bunarin plot e kanë mbush ,
Me dridhjen e lotëve që janë ngri n’gushë ,
Dhimbjet e zemrës ,gur bunarit janë ba
Bunarin kurrë nuk e kanë shterr
As d’illin nuk e kam lanë me i ter!
Pa lot ,ku e din insani dhimbjen e tjetrit
Dhimbjen e ferishtes, insanit e ma t’vjetrit ?
Hëëë si ….?
Pa i la faqet me at gjygym t’bunarit
As zemra s’bahet bilur
As shijohet jeta me jeshillyk t’beharit!
Gjygymi lotëve të mija
Bunar i thellë
Qofsh faqebardhë me nder!
Herë ke qenë bakër ,e herë syrm e ar
Herë t’kam mbush me kafe ,e herë me lot qilibar!
N’bunar t’kam gjujtë e n’bunar t’kam rujtë
Mos me t’a ndryshkë shkëlqimin
Jam mundu aq sa kam mujtë !
Ymyd e kivet
Kurrë pa u ndalë !
