Komb tuj u ngut me hjek dertin

Komb tuj u ngut me hjek dertin

Komb tuj u ngut me u lind, e me u ba f’mi sa ma parë
Se nuk durojnë pa vet a u mbet nusja shtatzanë,
Pash at Zot a ka diçka t’re.
E a asht nusja me barrë ?

Popull tuj u ngut me u rritë
Se duhet me i dhanë nji dorë prindit
E sa ma parë kulm të ri me ngritë !
E da tulla me shtu
Me u rritë e shumu!

Popull tuj u ngut me u martu
Se afati kalon e mbet pa u martu
Se martesa asht me datë skadimi
E për disa edhe me u pusu!
S’ka lidhje
Kryesore me u martu!

Popull tuj u ngut me u ba gjysh e gjyshe
Se nuk I dihet,
Mos t’vdesim me at peng në zemër
E duhet me u ba gjysh se me peng vdiset!

Popull tuj u ngut me vdek
Se u plakë para kohe
E me vdek asht rrugë që s’myllet .
E nëse nuk vdesim ta qesin
Sepse jemi popull që ngutet
Ngutemi edhe n’punë t’Zotit
Se ashtu e kemi vesin!

Popull tuj u ngut për çdo gja
Se shpirtin n’fyt e kemi
E kur nuk ngutemi
Mbesim pa e kry dertin!
Se na edhe bukën kur e hajmë
Thojmë
Shtroje sofrën ta hjekim dertin !

Popull me datë që skadon shpejtë
E nuk gjykon me tru drejtë
Sepse nuk jetojmë për vehte
Por jetojmë veç për halk!
E tanve I hyjmë në hak

Komb që ngutet dertin me hjek
Por si bahet vonë për asgja!
Se besojmë që çdo gja mvaret nga fati që na ndjek
Komb që edhe n’filxhan lypim fatin
Ishalla e kismetit ia kemi zanatin !