Ku e merr vullnetin o jetë

Kur linde  të pyeti kush moj jetë,

Dëshiron të vish në këtë botë apo jo ,

A është kjo botë e rrejshme apo një thesar i vërtetë

Ju lute Zotit për fat dhe i the më beko ?

Vendin ku me lind të pyeti kush fare,

Po ishe e dëshiruar apo jo në  këtë botë,

Të lindësh i varfër apo me shumë pare?

Të  jetosh e lumtur apo me sakrifica plot ?

Të pyeti kush fare a ke ndonjë dëshirë,

Të vdesësh i ri apo të plakesh keq?

Të duash këtë jetë apo ta urresh më mirë,

Të jesh i bekuar apo të jesh fatkeq ?

Ku e mësove fluturimin e parë o jetë?

Nga zogu ,flutura apo dashuria?

Nga dëshira për tu rritur dhe i përjetshëm me mbetë?

Apo nga krahët e hapura dhe kënga që këndon kumrija ?

Po vullnetin o jetë ku e ke  marrë?

Nga ditët me sfida apo nga një flutur ?

Nga dielli lulet apo deti me valë ?

Ose nga aroma e shpirtit dhe fjala e bukur?

E  forcën për t’jetuar ku e merr o jetë?

Nga hallet vuajtjet apo nga rastêsitë?

Nga rrufetë dhe shiu që përplaset mbi detë?

Apo mbas territ kur drita nisë me ndritë ?

Po shpresat, shpresat ku i gjenë çdo herë?

Kush të shtynë në një ditë  tjetër?

Edhe atëherë kur je mbushur plot vner,

Vazhdon dëshirēn të bëhesh i vjetër!

A janë fëmijët dhe familja që ke?

A është një shoqe dhe mik i vjetër,

Apo ndoshta e fortë dhe me vullnet ke le ,

Dhe çdo ditë Zotit i dêrgon një letër !

I lutesh ngadalë me plot besim,

M’i ruaj të gjithë çka kam për zemër ,

Se në jetë nuk ka ma të madh shpërblim ,

Fëmijët t’i lesh mbrapa me nder dhe  me  emër !