Shpesh herë njerëzve mund t’i prishen nervat sa herë që ne në gyrbet vazhdojmë e thojmë që kemi mallë dhe nostalgji që na përkujton në jetën që kemi pasë atje.
Mund të them në një mynyrë edhe që jemi të privilegjuar . E shohim dhe vlersojmë secilën bukuri që nuk e kemi vërejtë kurrë më parë!
Ta hash një fik në mëngjez nga dega e fikut, të shkosh në plazhë kur të teket, apo të trokasësh në derën e dikujt që të don pa i telefonuar fare kur të kesh një mërzi sepse ke nevojë të flasësh me dikend,nuk paguhet me asnjë vlerë !
Tash që nuk i kemi, e ndjejmë shumë at mallë dhe na mbushet zemra disesi me at nostalgji !
Nostalgji ka çdo njeri për të kaluarën , edhe ai që kurrë nuk e len vendin e vet , por ama ajo është e njëfishtë , deri sa ajo e jona është shumë më e zmadhuar !
Gjithmonë e them ,që malli është një ndjenjë ndër më të bukurat që njeriu mund të ketë ..malli është i bukur dhe lum ai që e qet në letër dhe nuk e mbanë në zemër !Më kujtohet shoku im nga Ulqini E…..kur më pat thanë: Lum ju që keni mallë, sepse neve na merr malli me na marrë malli !Gyrbeti është dhimbje që ia vlenë ta përjetosh.
Të mëson mallin,dhe dashurinë ndaj atdheut vet , por të mëson edhe mirënjohjen ndaj dheut të huaj!
Malli, dashuria dhe mirnjohja , të trijat janë thesar i bukur ta mbajsh në zemër gjithë jetën!
Është peshë por është peshë e bukur!
Mirë mëngjez nga dritarja e botës .