Me gëzu një të varfër ia gëzon xhepin dhe barkun.
Me gëzu jetimin ia gëzon shpirtin, synin me lot, zemrën që i qanë, trupin e pa mbrojtur,ndjenjat e lënduara, andrrat e fikura.
I varfëri nuk mbetet i varfër gjithë jetën.
Jetimi mbetet jetim gjithë jetën!
Kurrë mos e përbuzni jetimin , kurrë !