Rr’nofsh sa malet ,
Ditën që lindim
Ashtu na thojnë
Me zemër na urojnë
Uresa ma e bukur e shqiptarit
Me malet e Sharrit
Me Alpet,Gurin e kuq
Edhe malet e Nemuna
Majat ma të nalta
Me kohë të gdhenduna!
Të vjetra me vuajtje plot
Të djeguna në dill dhe borë çdo mot!
Ashtu si jeta jonë
Stuhi, diell fërtonë !
Rr’nofsh sa malet
Edhe n’pleqni
Ashtu na thojnë
Ç’farë urim
E ç’farë bekim,
Se di të thotë këtë urim
Dikush tjetër në Perendim
Besa as në Lindje
As Jug as n’Veri
Por malet tona të vjetra ,
I kemi të shenjta si Perendi!
As nga fërtonat nuk rr’xohen
As nga mosha s’frigohen !
Rr’nofsh sa malet
E ku ma bukur urohet
Se në vendin Tim !?
Unë bile askund s’e kam ndi
E ti që i lexon këto vargje ,
Rr’nofsh sa malet o njeri !