As dot s’shkëputen as nuk rrënjosen
Mbeten të zvarrituna kto ndjenja të shkreta
Mes qiellit dhe tokës diku vendosen
Me muaj dhe vite bredhin me rrënjët e veta!
Nuk është e lehtë aspak të qëndrosh
Si lis i gjatë me mbyrrjen kreshnike
Pa u shkëput kurrë me ndjenjat që shpalos
Që tokën e huaj kurrë se bën mike.
Si degët e përhedhura dhe gjethet që bijnë
Dikur kthehemi por jo ma të gjallë
Amanetin që e lajmë atyre që e dijnë
Se në fund n’vendlindje udhëtimin kemi me ndalë!
E inspiruar nga një dru shumë interesant
Photo: Gazmend Çitaku
