A dhemb loti i babës që e msheh aq shumë
A po i nanës time që derdhet pa u ndalë,
Burrneshës shtatzane që e kam si pllum
Motrës apo vëllaut që ke dera kanë dalë?
Lotin tim shtërngoj dhe e mbaj në zemër
Lamtumirën i tham të gjithëve me radhë,
Gjemxhi po shkoj në një qytet pa emër
I ri nisem ,kthehem me mjekër të bardhë
As jabanxhi nuk jam as gyrbetqar,
Vendlindje kam por kurrë nuk jam aty
Jam edhe rob por jam edhe zog shtegëtar,
Lundroj shumë larg dhe nuk jam me ty.
Brez mbas brezi si Kapetan Xhela
Bukën e gojës për familjet e veta,
Me barkat e tyre anije me vela,
Mes valve të egra dhe netëva të shkreta.
Styrgjyshi im dhe ulqinakët tjerë
Anijet e famshme i lanë historisë
Herë ishin të lumtur e herë te mjerë
Por lot nuk i ndalnin për pragun e shtëpisë .
Luftonin me valë luftonin ata trima
Ishin të egra kulshedrat e detit
Nuk i ndalte kush as shi as vetima
Vazhdonin lundrimet si birt e mbretit.
Detar të jesh është shumë vështirë
Lundron gjithë jetën dhe lufton me valë
Por traditën ulqinake që e kemi ma t’mirë
Nuk mund as loti dhe askush me i ndalë.
Loti ynë mshifet në guacat e thella
N’inxhi shëndrrohet stolis timen mbretneshë,
Nuset tona turtulleshat me vella,
Që lotin shterngojnë si ma e bukura burrneshë
Gjithë jetën besniket na presin ke dera
Përqafojnë pragun aty ku kanë ra
I durojnë të gjitha dhe shpesh janë të mjera
Por nga lundrimet detarin kurrë se kanë nda.
Lundrojnë me zemër lundrojnë me kujtime
Jeta e tyre nuk është hiç e lehtë
Por as ai detari me gjithë ata përjetime
Me jetën e vet që i kalon mbi detë .
I varin inxhitë rreth qafës t’bardhë
Ulqinaket e mija Penelopa Odiseut
Ata inxhi janë lot që presin me ardhë
Gjemxhitë nga udhetimet mes detit dhe dheut
Anija Glorija edhe shumë tjera
Shkojnë e vijnë kurrë pa u ndalë
Lot nga takimet dhe ndarjet e mjera,
Gjithë jetën e vet detit me I falë !
Kapetan Xhela trim i Gjeranave,
Me ulqinakët tjerë që traditën vazhdojnë,
Sa lotët derdhen nga kto djelmt e nanave,
Por lundrimet e tyre kurrë nuk i ndalojnë.
Ikin të ri dhe me mjekrra të zbardhura
Kthehen ke fisniket dhe familjet e veta
Kthimet e tyre gjithmonë të mirëseardhura
Nga e gjithë bota dhe aty ku i pret jeta !
Jabanxhi jam unë , jabanxhi detari
Udhëtojmë gjithë jetën kërkojmë vetvehten
Gara bajmë mes vehtes se kush kthehet i pari
Detari lundron n’vendlindje dëshira ime zbehet
Vildana Dibra Zhubi