N’dorë kam majtë pragun e shpisë
N’kambrik si me e qendisë
Tanë kta vjet
Nuk e kam lanë me m’ik asnjiherë
Sa ka qenë e v’shtirë
Kur kemi ik e kur e kemi myll ’ at derë !
Valixhen me foto e me letra
Me kujtimet e vjetra
M’i ka rujtë Virxhina si sytë
E dy peshqit e vegjël që as lufta si ka mytë
Dollapin e vjehrrit që ka sjell nga Italia
n’vakt bungit ,ashtu m’thojshin
para luftës dytë
E kam rujtë e fortë e kam pëlqy
Si nuse e kemi pasë ly
Komodë i kemi thanë
Vështirë asht me e dhanë
Aty kemi lanë çarçafë e da havlija
Pikturat e varuna n’mur
N’kornizë t’ujdisuna n’pëlhurë
Janë për me rujtë at prag dere
Lamtumirë që kurrë nuk i kemi thanë
E me u kthy çdo natë në andërr jam kthy
Kam shkryth jastukun tanë djersë
Nën kry!
Djersë e andrrës nuk paska qenë djersa
Kanë qenë lot e synit
Që kanë piku
E m’kanë trimnu
Jam çu e tremun
Kam ik pranë Temzës
Faqet me la
M’u m’shef e kush mas me m’pa !
Andrra lufte çdo natë me vijshin n’gjum
N’qerpik të lagun si lum
E unë luftën kurrë pa e pa me sy !
Se n’vend t’huj ,tanë janë t’huj
Loti mallit peshon
Tanë e kanë në sy
E tanë i randon!
Me e bajtë edhe mallin e dikuj
Nuk mundesh kur je në vend të huj!
Nuk ndahet malli dysh
As loti prej syshë !
Veç n’shpatulla kam me majtë derën e shpisë
Sa t’jem gjallë
Kam me e çil prap në andërr
Me gotat që kam lanë kam me çu dolli
Sa herë që ky vendi huaj
Më shtiret si shpi!
E shpi kurrë këtë vend s’kam me e ba
E për çudi ,as mund ta la!
Da antika
N’shpirt m’therin si thika
M’ kthejnë n’ditë t’mira
Disa ojma t’bardha
E kambrikun birali me dardha
Da qenisi tjera ,lugë e çinija
Le t’vjetrohen ,nuk ka gajle
Vjetërsija e pleqnija vjen pa çajre
Le të duket sikur me musafir u mush shpija!
Edhe kur m’përvlonte shpina tuj ba amëlcinat e mija!
Ashtu si dikur!