Do uj t’Sërbisë mos metsha pa e pi
Me plazma tyne mos metsha pa u ngi
Veç me shiju helmin
E me shiju harresën që m’kanë përzan prej shpisë
E me m’kujtu pse kam marrë rrugën e Anglisë !
E kur ti shijoj
Me pa sa shumë i dhemb zemra nanës Ferdonije,
që sofrat i shtron veç me bukë shpije!
Do çinija t’shprazta e do gota t’thata
I shtron n’saballyk edhe n’aksham kur vjen nata!
N’karrigat që presin robtë në shpi me u kthy
Zemrën e shumë nanave milion copash e kanë thy!
Po po….zemra sajë shtron veç bukë shpije
Zemra djegun nuk din tjetër shije!
Edhe me u shterr fare kroni shpisë
Zemra përvlume nuk pi uj t’Sërbisë !
Jo jo,
Jo n’Gjakovë !
E unë mos ’metsha pa shiju si të mbet në fyt
Kafshatë e atyne që kombin ma kanë mbyt
Vra na kanë , e na kanë dhunu
Ata na kanë urrejtë ,e na kemi harru!
E ndoshta da pika t’ujit e da plazma tyne
M’kujtojnë at shpinë që e kam lanë t’nreqne t’stolisun e t’lyne!
Se na harrojmë shpejtë , e shpejtë falim
Kujtohemi mbasi ikim e në mërgim kur dalim.
Do uj mos ‘metsha pa e pi
Veç me ma kujtu at shije pelim
të atyne që m’kan ba me lanë pragun tim !
E kur ta pi at uj , ndoshta m’kujtohet sa shumë na dojnë
E na me tru t’peshkut sa shpejtë çdo gja harrojmë!
Do uj e do plazma
Si pluma sarkazma
Do plazma e do uj
E t’ju ulemi n’gjunj
Me ju thanë që çdo gja kemi harru
T’ju kërkoj falje, para se ata T’më kërkojnë mu!
S’jetohet, s’jetohet pa i përbi kafshatat e tyne
Që na i çojnë t‘shurrume e na i çojnë t’pshtyne!
E na përbijmë çdo gja
Edhe harresën !