Dashni që s’harxhohet kurrë
T’i puth moj njikta durë !
Rudhat sa shumë tregojnë
Gezime dhe vuajtje numrojnë
Bakami bijës tande
I ambël si çylek tan’e !
Mamaja fole ma e bukura kur kthehem
Kunora që nuk më lejon të zbehem .
Dorën m’a afro t’a puth
Me lotin që m’varet në gushë
Pëllumbeshë moj pëllumbeshë
Ti e imja laureshë !
Fisnikja ime
Djep me ma t’bukurat bekime
Mamaja që më rriti n’Tiranë
E kam ma të bukurën nanë !
Në grusht zemra më m’et
Loti dhimbjet i vret
Sa vështirë e kam me u nda
Synin t’a puth mama
E mira trumcakja qiellit
Që I jep hijeshi edhe diellit.
Turtullesha ime me lot n’qerpik ,
Takimet dhe ndarjet sa I kam frikë!
Asnji takim nuk vjen pa lot
Se dihet që ndamjes nuk I ikim dot !
Të marr me vehte në shpirt
Rrugës për Londër më ndrit
Errësirë me velo t’pleqnisë
Rrugës me lot valixhen qendis
Si të rri moj….e si të shkoj
Gurin që nuk plas sa shumë e lakmoj .
Në çerdhe më rri si e amla dallandyshe
Se zemra nuk e di se si plas ndryshe!
Nanë ….. hyjneshë mbi gjithë hyjnitë !
Shpinën t’a sjelli ,por të marr në shpirt !