Këtë lulen e pres nji vit me ja pa këtë bukuri.
Nji herë në vit dhe veç 8-10 ditë me qëndron.
Gjatë vitit rri dhe msheh bukurinë e vet.
Kur del, del me mendjemadhësi.
Ama ia vlen.
Ka bukuri madhështore kjo Zonjë e randë.
Jeton deri në 75 vjet po të kujdesemi mirë për te.
Vjet deri sa isha tuj ia ba disa foto, vazo ra për tokë dhe u thy.
Lulja u kalb dhe mendova që nuk del ma.
E mblodha dheun dhe e futa në vazo tjetër , mbolla lule tjera.
Më mahniti sivjet kur e pashë që ka qitë bukurinë e vet, ma bukur dhe ma krenare se kurrë.
Legjenda e
Amaryllis Hippeastrum
Amaryllis u emërua pas një bariu nga Mitologjia Greke. Amaryllis do të thotë “E vizllushme “
Kjo është një Legjendë Greke që tregon se si lindi dhe pse e kuqja është kaq e kuqe në gjak.
Historia vazhdon kështu:
Dikur ishte një vajzë e bukur. Emri i saj ishte Amaryllis.
Aty ku jetonte ishte një bari i ri shumë i bukur. Të gjitha vajzat në fshat dëshironin vëmendjen e tij, veçanërisht Amaryllis. Ai nuk ishte i interesuar për asnjë prej tyre. Por ai kujdesej më shumë për bimët dhe lulet e tij dhe i donte shumë.
Ai do t’u thoshte secilës prej vajzave të reja që t’i sillnin një lule të re që nuk e kishte parë kurrë. Atëherë dhe vetëm atëherë ai do t’u japë atyre zemrën e tij.
Amaryllis donte vëmendjen e tij më shumë se çdo gjë, kështu që ajo mendoi se do të kërkonte disa këshilla se si ta fitonte atë, nga Priftërinjët e Lartë. Kryepriftëria i dha asaj një këshillë të çuditshme dhe jo të zakonshme, por ajo duhet ta ndjekë atë për të fituar bariiun e ri që e don.
Priftëresha i tha asaj të merrte një shigjetë të artë dhe të shponte zemrën me të. Pastaj ajo duhet të shkojë në vilën e çobanit të ri çdo ditë dhe të marrë të njëjtën rrugë derisa bariu ta vërejë atë. Ajo e bëri këtë për 29 ditë. Çdo ditë ajo derdhte gjithnjë e më shumë nga gjaku i saj në shtegun për në vilën e tij.
Ditën e 30 kur ajo ndjeu këmbët e saj të pastruara nga disa lule që nuk i kishte vërejtur kurrë në shteg. Ata ku lulet më të bukura të kuqe të gjakut ajo kishte parë ndonjëherë. Ajo zgjodhi një krah dhe u turr drejt vilës së bariut të ri .Kur hapi derën ai u shtang. Ata të dy ishin gjërat më të bukura që ai kishte parë ndonjëherë. Ai e pyeti emrin e saj dhe ajo i tha. Ai tha se do t’i vinte emrat e luleve Amaryllis. Ai ra në dashuri me të dhe lulet. Të gjithë jetuan të lumtur .
Oh, harrova të them, zemra e saj u shërua menjëherë.
