Çdo kush që kalon në pragun e jetës tonë len kujtimet.
Ata që i kemi familje. Ata që kemi lujtë bashkë me kakona e xhamija, ata që i kemi pasë simpatija e dashni, ata që kemi nda t’mirën e t’keqen.
Ata që i kemi njoftu në moshë.
Ata që i kemi miq virtual.
Njerzt janë arnat ma të bukura të petkut tonë.
I arnojmë petkat e jetës tonë me kujtimet dhe nuk i lajmë të shkyhen.I qendisim ato arna një nga një dhe se bashku kur mblidhen krijojnë petkun ma të bukur të jetës tonë.
Dhe kur plakemi, i veshim i veshim, i veshim rrobat me arnat që na ngrohin zemrën.
Po u shkepën ata arna , në ngrihemi në ftoftësinë e vetmisë.