Po shtyheshin një ditë retë dhe dielli
Kend e dojnë më shumë ,
Ku është më i bukur qielli
Cili qytet është më fatlum!
Jam unë thanë retë n’tvërtet,
Vadis me lot çdo ditë mbi dhe
Me popullin qajmë dhe nuk e la vet
Sa herë mërzitet e mbuloj me re.
Ikni ju re ,shporruni nga unë ,
Me mua të shtyheni si keni guxim
Jam unë dielli që shëndris çdo kund
Gjithë botën e ndris dhe i jap ndriçim .
Shêndris Durrës, shëndris Prishtinë
Shëndris Dibrën edhe Shkupin,
Shëndris gjithë Arbërinë,
Shëndris detin edhe lumin.
Shkoj në Preshevë dhe gjithë Luginë
Kthehem prap në Plav dhe Hot
Iki në Prizren dhe prap në Prishtinë
Nuk ju la t’vajtojni me lot .
Mbi Rugovë me rreze ari ,
Me rreze syrmi deri në Kukës ,
Bunen dhe Shkodrën si qilibari,
Dhe kthehem ngadalë në krah të çupës .
Ama,ama ….
Mos mu hidheroni ju trojet tjera
Ulqini është djali im i parë
Edhe juve nuk ju la të mjera
Prej Tiranës gjer në Skrapar.
Në Ulqin shëndris më shumë,
E kam princ,e kam Tzar e kam mbret,
E ndriçoj me det dhe lumë,
E ndriçoj se e kam hasret .
Rrezet n’Ulqin gjithmonë ia nisin,
Shkoj gjithë botën e vizitoj ,
Edhe kur retë me mllef e vadisin,
Lotin nga syte ia pastroj.
Xhan e kam , e kam dëshirit ,
E kam shpirt të bukurin mbret.
Kush ma hidhëron ia marrë diellin,
Pa rreze dielli gjithë ka me mbet .
Mos t’ma prek askush Ulqinin ,
Mos ma mbushni plot me helm ,
Rrezet e mija me shkëlqim florini
Nuk ka kush që i rrëmben .
Mund ta shitni mund ta coptoni
Shkëlqimi ti është sot e për jetë
Mund ta vrisni mund ta vajtoni
Bukurija e ti kurrë s’ka me i tret .