Kangë me pushkë e allti ninullën
Me emna t’herojve t’vranë
Ata kanë qenë ma të bukura kangë
Tuj qa edhe n’darsma e tuj k’nu
Allti pa ndalë edhe në darsëm tuj gju’
E pra , a ke mendu pash at Zat
se shqiptari asht prej tjerve ndryshe ,
Sa t’zezen e ka ba pa ispat
E vet ia kemi mbulu na gratë,
Burrit ,djalit e nipit
Vjehrrit , vllaut e mikut,
E bashkë me ta edhe na tuj i k’nu ata kangë
Ninullat tuj I shendrru në gjamë !
Edhe na që dikur jemi mburr me burrni
E me njerzi
Në këtë Univers
Në këtë tokë të zezë,
Tanë njisoj jemi,
Gjynahqar e grabitqar,
Na vet i mbulojmë t’zezat
E burrave qyqar !
E kur t’bahet e madhe
E bahet vonë
E mjera gru vdes
Atëherë të gjithë thojmë
Pse nuk ditëm ta mbrojmë ?
E gjithmonë na kujtohen ata kangë darsme
Me vaj ke dera,
Kur del ajo e mjera !
T’i qajmë ata varzat tona
T’martume e lehona
M’kujtohen ata darsmat
Kur gjujnë pushkë
A thu se morrën nji mushkë
E kangë n’kupë t’qillit
Oooo more krisi pushka…..
E terr i ra diellit
Dhe qajmë ,
E qajmë edhe në darsëm
A thu se zemra e ndin
Qe ajo vajzë kur ka dalë prej pragut
Ka me u ba viktimë !
Alltisë gjithmonë tuj i k’nu
Edhe në darsëm edhe kur jemi idhnu
E kur vriten varzat tona
Disa thojnë “ hajtë se e ka meritu.”
Pashë sytë e ballit e pashë at nder
Kush e meriton gjamën
E hallin me i ra në derë?