Zemrën kur e ke thy
Kur grimca e ke ba,
Për Zotin asht zor ata grimca me i bashku
E me tanë llojnat e arnave me I arnu
N’vend t’vetin nuk ke me e kthy ma !
Mas ma the zemrën me fjalë
Kurrë nuk kam me ta harru
Edhe n’ta paça falë !
Copat e ndryshkut ar ma s’bahen
A asht thy njiherë?
As asht kadife me e qep
As kambrik birali n’gjergjef at fjalë me shkep,
Kur thehet e captohet
Rande kur lëndohet,
Ma nuk njet kja zemra e shkretë ,
Nuk amëlsohet ma,
As me mjaltë t’bletës
E as nga dora e ati që e ka thy vet!
Zot mas na ban kuj me ja thy at zemër
Fjala asht e rande e zemra e brisht si pendël!
As qepet
E as njitet
Njiherë kur thahet
Ma nuk vaditet!
Copat e thyme të saja
Si vajzës kur I kthehet paja !
Unaza dashnisë kur kthehet
Si zemra birinxhik e bardhë kur thehet!
Fjalë…. sa je e randë !