Kur qan dhe ia ndin gjamën detit
E ndjen frigën dhe zbutjen e zemres miletit
Pa lot
Pa fjalë
Pa ndjesë,
Të strukun si zogj n’fortesë !
Fortesë me t’dhimshmen histori
Fortesë Nobel që ka madhni
Pa e zmadhu
Pa e tepru
Pa e mohu,
Askush pa i dhanë meritë e lavdi !
E përplasun me fërtonat e shekullit
E vajtuar nga valët e detit
Pa qa
Pa za
Pa drejtësi
Fortesë e qytetit tim
Pleqninë që ma kthen n’vajzni
Vajzninë t’qendisun n’flori!
Fortesë që asnji herë s’rrexohet
Edhe kur nga valët tmerrohet,
Duron
Mallkon
Vajton
Dhe prap me deillin pajtohet
Me vargjet e lashtësisë mbrohet!