Dje ,dikur kishte qenë nji sot,
Kjo Sot ,nesër bahet dje ,
E nesër ,prap shendrohet në sot e dje
E na mashtrohemi me Dje ,Sot dhe Nesër në fjalë
Tuj ushtru vehtes siklet , dhimbje ,frikë pa u ndalë!
E kur sot ,nuk bahet ma nesër o njeri
Dhimbje e luftë mbetet për ata që nuk të kanë ma në shtepi
Atyne shpirti i këputet ,e zemra dyshë I ndahet
Loti nga sytë ma nuk i ndalet ,
Sytë gjithmonë i drejtojne n’drejtim t’qiellit
Pa ata që nuk e pritën ma at Nesër
Nuk i shkëlqejnë ma njësoj rrezet e diellit !
Por jeta prap hec me Dje, Sot dhe Nesër
Me ata që në qiell ikën , dhe na me at devrin e vjetër !
Deri sa edhe na nji ditë ,nuk e presim ma at Nesër !
Dhe ashtu…..
Dje ,dikur ishte nji sot,
Kjo Sot ,nesër bahet dje ….
E Nesër….ku i dihet?
Fati njeriut asht si pëlhura bardhë,
Teret, laget, ,djersitet ,njolloset e griset
Vishet ,vjetrohet dhe dikur fare xhvishet !
Vildana Dibra Zhubi