Të gjithë i kemi dy orë,
Njanën që mat zemrën
Tjetra që rri në dorë!
At orën e dorës ,nuk e du aspak
At të zemrës që s’plaket,e kam për marak!
Ora dorës numron ,minuta ,orë dhe vite
Kurse ajo e zemrës të thotë,
Rritu moj zemër rritu,
Rritu që kurrë s‘u rrite!
Rrudhat e thinjat kaplojnë ,at orën e dorës
Por kjo e zemrës mbet ,nuri i Aurorës!
Ora dorës zemrekun, me sekonda e ngreh
Kurse kjo e zemrës, dekadat e dyrnjallykut me marifet i msheh!
Dhe nji ditë në fund,kur dy orë takohen
Njana me tjetrën orë , ah sa shumë idhnohen!
Ora e dorës katilja,t’i numron minutat pa u nda ,
Kurse kjo e zemrës thotë ,
Heeeej……Zemra pleqni nuk ka!
Të gjitha mundesh me i marrë moj ti orë katile
Por zemra mbetet e re ,nuk hyn me zor n’kaçile!
Nji ditë të dyjat ndalen ,me ato tik take
Ora dorës ndryshket e vjetrohet
Ora zemrës mbetet fintake !
Robi plaket, rrozbitet dhe sa shumë lodhet
Zemra mbet e re ,dhe asnji herë s’dorzohet.
At çka ora dorës ,ma nuk ka guxim ,
Orës zemrës dashninë , Zotit ia falë n’bekim!
Të gjithë I kemi dy orë !
Mosha që vjen me shpejtë ,dhe na vret si rr’fe
Zemra që s’plaket hiç,dhe vdes si nuse e re !