Anglez jam me pasaport
Shqiptar jam me gjak dhe zemër
Vendin tim e dua fort
Se veç ai me jep këtë emër!
Ashtu gjyshja mua më thotë
Ashtu unë gjyshes dua t’i besoj
Shqipen time ma t’bukurën në botë
Do t’mundohem mos ta harroj !
Amanet na e kanë lanë të parët
Amanetin mos me e shkelë
Asht zakon tek ne shqiptarët
Fjala fjalë gjithmonë me ngelë.
Amanet të duash një jetim
Është edhe një tokë apo një hise
Fjalë e dhanun edhe pa shkrim
Përcillet në breze edhe ndër fise.
Kush e shkel at amanet
Njeri vehtes mos t’i thotë ma
Qetsinë e shpirtit kurrë se gjet
As në këtë botë e as në at dyrnja.
Amanet gjyshat e lajnë për s’gjallit
Mund t’jetojnë edhe një qind vjet
Harresa mund t’na kap prej hallit
Por amaneti mbetet në zemër për jetë.
Amaneti vjen gjithmonë me zemër
Gjuhën shqipe mos e harroni
Veç ju madhnon dhe ju rritë si emër
Edhe në skaj të botës nëse jetoni !
Po harrut ju gjuhën e juaj
Vlera ju bjen dhe hiç nuk vleni
Nuk ju don ma as I vet dhe as I huaj
Kush shet vehten , vetvehten rreni !
Njerëz të dashur ju në mërgim
Mos lejoni gjuha juaj t’harrohet
Është me vlerë dhe nuk ka çmim
Kush flet shqipen ai gjithmonë çmohet!
Ju pra larg ooooj mërgimtar ,
Të shpërndarë në dyert e botës
Gjuha shqipe është margaritar
Vjen nga gjyshat dhe pragu i votrës .
Vendlindjen e merr edhe në skaj të botës
Nëse gjuhen kurrë se harron
Fol shqip more vllau i motrës
Edhe n’mërgim kur ti jeton !
Fjalën shqiptari kur e ka shkel
Ka koritë fis edhe traditë
Por mjerisht se po na del
Çdo gja ndryshoi në këtë Mërditë !
Nderoni edhe at që ju urren,
Mësim i jepni dhe i kallxoni
Që ti gjithmonë ke ma shumë vlerë
Dhe kurrë askend mos e nënçmoni !
Farsi mësoni , dhe mandarinë,
Sërbisht, hindu dhe çdo gjuhë të botes
Jetoni aty ku ta keni më mirë
Por shqipen mbaje amanetin e lokes .
Nderoni grekun dhe italianin,
Anglez,françez, dhe çdo komb në botë
Shqipen në zemër gjithmonë ta mbani,
Ju rrit nderin duani fort !
