Nëse kam vajtë me një grusht lot në dorë
Një mijë buzeqeshje do t’i la pas .
Kthehem përsëri si lulediell dhe luleborë ,
Nuk la lotin t’pikon dhe zemrën t’ma plasë .
Nëse luleborë në dimër një ditë kthehem
Borës bardhoshe veç hijeshi do t’i jap
Nëse lulediell verës nga nxehti të zbehem
Me lot do ta vadis lulen që të ngjallet prap.
Nëse dëshprimi një ditë ma ndërron udhëtimin,
Një rrugë tjetër do ta kërkoj dhe nuk ndalem kurrë
Nëse përpara më del , dhe më ndërron drejtimin,
Tunelin kam me n’dritë ,zemrën kam me e ba gurë !
Nëse shkëmbi i jetës më rëndon në zemër,
Do ta coptoj në milion guraleca me plot shpresë,
Guralecat do t’i ruaj dhe do t’i jap emër,
Në mëngjezet me diell që shëndrrisin mbi vesë !
Nëse gota pikëllimit më mbushet vner plot,
Do ta përplas në një mijë dhe milion gastare ,
Nëse dorën e prej dhe nga dhimbjet më shkojnë lot
Do mbylli derën dhe do hap të bukurën dritare !
Nëse edhe aty drita nuk më shëndritë,
Në dritë vetvehten do ta shëndrroj
Gjithë jetën në pritje dhe gjithmonë kam me pritë
Deri sa me zogun në qiell lart të fluturoj!
Nëse margaritarët e mi në lot shëndrrohen,
Unë do ti shëndrroj prap në thesarin tim
Nëse hana dhe dielli në tokë rrëxohen
Do t’i pres me dorë ta nxej shpirtin tim !
Nëse gjithë urat e gurit rrexohen dhe guri me vret
Ura të reja do të ndërtoj me dy duartë e mija
Nëse këputem fare dhe asgja nga unë nuk mbet
Përshpëritjet e mija do t’i dërgoj vet ke Perendija!
Nëse ai që na lindi na duron pa u nda ,
Edhe unë do ta duroj si krijuesin tim,
Nëse krijuesi im hesht dhe nuk lëshon za,
Kush jam unë që mos të kem durim ?
Nëse……
