Gjyshet


Ah kta gjyshet sa t’mërzitshme janë
Me lazdrimet e tyre rahat s’na lanë
Nipat e mbesat e tyre më të mirë në botë
Po diskutuat me to s’ju dëgjojnë dot .

Mjaftë me naze moj gjyshja ime
Kam nisë me u rritë , nuk dua llastime
Më thua mjaltë më ke e portokall
Por mos u bë moj si papagall !

Më thua që m’ke qershi e karamel
Më ke të bukurin kaçurrel
E di e di sa herë ma ke thanë
Më ke zemër të kam xhan.

Mbesat e bukura dhe nipi im,
Nga lavdatat e juaja nuk kemi shpëtim
Nuk keni tjetër muhabet
Që jemi si mjaltë e dijmë edhe ne vet!

Edhe ju gjyshet tjera një herë kuptoni
Na fare mirë e dijmë sa shumë na doni
Me sot lavdatat të marrin fund
Le t’marrë era fjalën n’qytet e katund.

Botës veshin sa shumë ia shurdhoni
Me lavdata nga një herë sa e teproni,
Jemi bilbil i zabelit,jemi kajmak
Jemi të mirë të bukur jemi për marak!

Deri kur moj ju me këto lavdata
Si zbardhë drita e deri sa vjen nata
Mbesat , e nipat sa shumë na gëzoni
Ju paçim me jetë e shumë t’na rroni!

Edhe ju o gjysha t’na rroni shumë
Ju duam për jetë e jemi fatlum
Kush rritet me gjysha është me fat
Ju kemi për zemër t’na rroni shumë gjatë

Scroll to Top