Sikur e turpruar po skuqesh moj hanë
Nga bukurija e jote magjike që ma ke
Ma ngroh zemrën të lutem ,se të kam si xhan
Pashë din e imanin pashë Zotin që ma ke!
N’kafaz të mora sonte dhe aty ty të mbroj
Të jesh për mu aty afër ,sa herë që unë du
Rrugën t’ma gjesh nga Temza sa herë që t’kaloj
Kur t’hupi në mendime , dhe nuk di kah me shku!
Ndriço mbi Temzën e bukur garo me ato drita
Por pishat e Ulqinit mos m’i le në terr ,
Mbi urat e Londrës deri sa të zbardhë dita
Nëse e humbi rrugën ti eja me vrap më merr .
Kjo natë e bukur në Londër sa më përmallon sonte
Shumë ftoftë po bënë dhe zemrën po ma ngrinë
Veç një rreze tënde moj hanë zemra se ç’ma donte
T’ma ngroh shpirtin e ftoftë me tërë bukurinë.
Po heci buzë Temzës nga dritat sa verbohem,
Më duket pranë detit sikur po shetris,
Ashtu më shkojnë vitet , ashtu po mashtrohem
E lus hanën e Londrës , Ulqinit me iu vardis!
I shtrinë ato rreze dhe me vrap u zhduk ,
Humbi dalë ngadalë me ndriçim florinit
Por një rreze të sajë arrita me e struk
E rujta në zemër për ullishtë dhe pishat e Ulqinit.
Në ujrat e Temzës sa thellë u përplas
Ika më tha ,ta shëndris gjithë botën
Eja i thashë,të pres, çdo natë të thëras
Mos harro kurrë me ma shëndrit votrën .
Mbi Çabrat t’Gjakovës kur të hidhesh sonte
Zemrat zbuti nanave gjakovare
Si bijtë e tyne askush nuk luftonte
Shëndrit moj hanë gjithë trojet shqiptare!
Votrën time kur t’fiket , përsëri ndriçoje ,
Mbi Shkodër shëndrite kalldramin ngjyrë ari
Në Tiranë dhe Prishtinë , por Ulqinin veçoje
Të lutem hidhi ato rreze, si gur margaritari!