Galebi, Jadrani, Solana , Valdanosi, Nataliteti, rrugët e Ulqinit dhe lista vazhdon,janë krimet dhe padrejtësitë më të mëdha ndaj Ulqinit! Janë mundu me gjithë forcat me e shëmtu këtë vend ! Pak si zorë. Bukurinë qe e falë Zoti a mundet kush me e prishë për veç vet ati që e ka falë ! Ulqini është unikat, dy nuk bëhen edhe pikë !
Ama pasoja plagë dhe dhimbje lanë sa të duash.
Përgjegjësinë s’do e merr askush sigurisht, por pasojat do t’i pësojnë gjithë ulqinakët dhe shumë gjenerata që vijnë.
Sa për kta padrejtësitë e vogla -day by day- shumë zor me i numru sepse lista është e gjatë dhe ende vazhdon !
Autoriteteve malazez i kanë arsyet e veta ama atyre që kurrë nuk ju falet janë bashkëpunëtorëve tyre . Vet ulqinakut !
Vetëm pak të kishin qenë më të sinqertë me popullin dhe të bashkuar , sot Ulqinit edhe Monaco do ia kishte lakminë .
Kur flas për Ulqinin më besoni, kurrë nuk ia teproj ,por gjithmonë i mbes borxh edhe diçka tjetër pa thanë ! Ehhe është qytet mijra vjeçar, ka kaluar i shkreti shumë !
Dera apo dyert e shtëpisë!
Pragu apo…. e shihni që nuk ka shumës për fjalën prag !
Sepse dyertë i ndërrojmë me dhjetra gjatë jetës tonë,ama vetëm një është pragu i shtêpisë . Ai është vendi ku zemra nuk e përcjellë trupin asnjë herë por rrin aty ku don vet ! Zemra është një kryeforte që se ka shoqen .
Pragu është foleja e kujtimeve, fëmijërisë, dashurisë së parë dhe gjithë andrrave të jetës!
Është djepi ,nana , baba,vëllau, motra , deti , Gjeranat.
Është udhëtimi i parë dhe i fundit i kujtesave ! Është vet ndjenja !Vet rezistenca e zemrës që e reziston trupin !