Ti që hesht ,sa lakminë ta kam,
Vret dhe godet padrejtësija dhe ti hesht.
Ke ra ne meditim ,ti o populli im,
Hesht dhe nuk ndihesh, as nuk lyp shpëtim!
Po flite një fjalë he dreqin,se më plasi lakmija e heshtjes.
Dhe nëse më dhimbesh,më dhimbesh prej kurreshtjes .
Si duron dhe pse kaq shumë po rri n’mjerim .
Që hesht ,a je i mallkuar apo fatlum ?
Më dhimbesh që nuk merr vesht.
Kam dhimbjen dhe lakminë për ty që hesht,
Sepse nuk e di cila ma e mirë?
Me folë apo me hesht ! ?
Jam rebele e shekujve për heshtjen e turpit!
Dhe në lakminë time,e pyes vehten,
Si mundesh me hesht?
Nuk ke dritë,nuk ke liri,nuk ke frymë dhe je në terr ,
Të coptojnë si strucën e bukës a nuk është tmerr ?
Në pragun e derës ,ta vjedhin kafshatën ,
Ata që nuk u ngopën,dhe kurrë nuk patën,
Dhe ti hesht o i nderuar ,
A nuk e di sa të kanë turpruar ?
Si të ze gjumi ore mik ,si e kalon natën e gjatē
Derisa fëmijët nuk flejnë nga barku i thatë?
Dhe ti prap hesht ? Je idiot apo nuk merr vesht ?
Si mundesh o trim ?
Le që bukën ta morren, tash edhe tokën bëjnë pazar dhe vorret,
Aty ku mbillet aty ku korret !
Dhe ti flenë i qetë si fëmiu,derisa fëmiun nuk e ze gjumi
Se toka po i mallkohet
Heh dëgjove, aty ky mbillet, aty ku korret !
I lumi ti që hesht,për tokat që po mallkohen,
Dhe shpirtin që po helmohet.
Të lakmoj që mundesh me hesht !
Edhe pse vuan, heshtjen e ke Zot !
Traditë apo durim se kuptoj dot.
Sepse unë jam rebel i shekujve ,
Të vuajtjeve dhe durimit,
Të turpit dhe mjerimit !
Fol o mik, pshtyje në fyterë qenin dhe djallin
Po ta mallkon vajzën ,po ta le pa drite djalin !
Nxirre mllefin nga gjiri si gacat e zjarrit,
Hatri vajzës që ende pa u rritë po plaket ,dhe hatri djalit !
Mos hesht nga friga se të vranë turpi një ditë
Mos harro se fëmi në terr je duke rritë,
Të mallkon një ditë që nuk e pret,
Sepse mëkatar është edhe ai qe hesht !
Rebelat digjen mbrenda ose ikin botës ,
E ti që po hesht po ia fikě gacat votrës .
Fol o mik mos hesht ma,
Mos le tokat me ti nda !
Ose ik dhe eja aty ku ika unë ,
Ose mos i le maskarenjtë me të mbytë me dhunë
Je ti fatlum që duron ,apo unë që ika ,
A ēshtē i bardhë terri n’vendlindje ,apo e zezë n’mërgim drita ?