Këpucët Qajnë HallinBy vildanadibrazhubi / December 15, 2016 Qajnë këpucët ditë e natë, Përse vishen dimën verë Çdo gjë shkelin pa mëkatë Hyjnë e dalin në çdo derë ! Shkelim insektet shkelim tokën , Këpucët e shkreta po ankohen Shkelim gjethet shkelim botën Nga çdo kush ne po mallkohem! Herë të mdhaja për fëmiun Herë e vrasim fukaranë, Herë shkëlqejmë për Zotëriun Herë të shkyera për t’vjetrën nanë ! Herê me taka dhe fort klasike, Herë me guma për doborë Here të holla si maje thike Herë të shtrejta s’preken me dorë! Salltanetin dhe fukaranë N’fytyre t’këpuces e dallojmë Sa kush jep dhe merr paranë Kur na vrasin i mallkojmë! Nuk durojnë më këpucët e shkreta, T’shkelin tokën t’shkelin halet, Se çdo kush ka hallet e veta, Dhe sy lot njeriut i qahet. Këpucë shkyer je mjeran Ti me lustër je Zotëri S’duron këpuca dhe nisë e qanë Kërkon drejtësi , kërkon njeri. Kur t’me vishni mirë mendoni Unë njeri nuk mund t’ju bej, Por as s’du nga une të turpëroheni, Jam këpucê dhe veç shërbej! Për ty e re ,për dikend e vjetër , N’kokën time mos bën be Jam këpucë dhe asgjë tjetër, Mos hec n’qiell por për dhe! Edhe pse këpucë ju mbani, Mos shkel tokën pa meshirë Për njerëzimin mirë mendoni Me këpucët silluni mirë. Kush mendon me kepuce t‘reja Eshte Zotëri që ato i mban Ti provon këpucët e vjetra Nisë e kupton edhe fukaranë. Lehtë e ka këmba me këpucën Shkel ,shkel , dhe hiç nuk lodhet Por nga shkeljet ajo po zbehet Dhembjet këpucës ma s’durohet. Një ditë plakesh ore ti, Se çka vesh nuk të bënë famë, T’jesh i urtë dhe t’jesh njeri Se këpucët s’do bëjnë namë ! Namë të bënë rruga e drejtë, Këpuca shtrejtë s’të bën Zotëri Fjalën e nderin e ke të shtrejtë, Ndihmo njerëzimin bëhu njeri !