U skuqa at ditë para vesës n’mëngjez
Mes barit të lagur ,thashë të mshifem dhe tres
U turpërova në drekë nga trandafili i kuq,
Nga turpi bukurisë tyre ,deri në vesh jam skuq.
Në muzg nga dielli i skuqur ,me mallë u habita ,
Në qiellin e kuq si gjaku ,me shkallë u ngjita ,
I grabita rrezet e fundit ,që treteshin n’aksham,
Ca sekretet të zemrës ,u nguta t’ja tham !
Në mbramjen e qetë ,me yjet shetrita
Kur pashë hanën t’vetmuar ,sa fort u mërzita,
U ula me hanën n’minder ,dhe gjatë bisedova
Të gjithë dhembjet e botës at natë ia tregova.
Hana e plot si perri ,u zhduk mbi kodra
Sa shumë nga ju ,më tha more miq u lodha
Prite më tha gjithë natën ,agimin dhe diellin
Kthehem nesër mrama ,përsëri mbi qiellin.
Edhe agimin me durim e prita ke dera
T’i tregoi edhe ati thashë edhe ca fjalë tjera ,
Sa shumë kisha at ditë për t’i treguar
Sa net dhe vite kam prit ,pa gjum e zgjuar !
Më eja moj hanë e kuqërremtë përsëri të lutem
Të pres gjithë jetën askund nuk po ngutem
Sekretet m’i mban veç ti , me ty bisedoj e flas
Ma mbaj shpirtin në grusht sonte ,mos lejo të plas.
M’i ruaj sekretet dhe dhembjet e mija
Shkoi fëmirija, rinija dhe erdh pleqërija,
Unë me ty flas dhe gjitha t’i tregoj
Ndjenjat e brishta sa herë kam dëshirë t’i zgjoj
Mshifem në vesën e lagur në agimet e Ulqinit,
Kthehem n’Londër në muzg me zemër prej trimit
Sekretet dhe dhembjet m’i ruaj moj hanë,
Të gjitha një natë moj fisnike nuk e la pa t’i thanë !