Jam lule e burgosur dhe po lypi liri
E qes kokën time jashtë se nuk ka kush më ndalë
Po ta dinte e gjithë bota që jetonte në robëri
Ndryshe e kish pasë jetën dhe do hecnim ngadalë.
Nuk më burgos kush as nuk ma ndalë lirinë
Bukurinë dhe aromën time ia fali gjithë botës
Shetris gjithkah dhe jetoj me mbretërinë
Por prap kthehem n’Ulqin ku kam lanë gacat e votrës.
Votra ime aty është dhe askund tjetër
Në karantinë jam por aty nuk do te vdes
Nuk ka zinxhir dhe asnjë çelës i vjetër
Që ma ndalë këtë mallë edhe timen shpresë .
Të ndezura ato gaca I lashë në Gjerana
Aty do t’i gjej se kurrë nuk I kam fikë ,
Të mshehura me lulen ke fiku dhe thana
M’presin deri at ditë kur nga kjo botë kam me ikë .
Dhe nga karantina një ditë gjithë do të dalim
E burgosur është kjo botë me hallet e kota
Por deri në at ditë hecim dhe nuk ndalim
Ose ti shkel mbi botën ose ty t’shkel bota.