Me lulet e zemrës çka të baj
Apo në vitrinë t’thame t’i mbaj
Ti marrë erë gjithë ditën e lume
T’ma zbukurojnë ditën e kalume?
Lulet nji ditë mund edhe të thahen
Por nektarin e lajnë për bletën
Që për jetë n’kujtime mbetën
Bahçe e miqve dhe mikeshave
Njisoj si parajsa Perendive dhe Perëndeshave
Bahçe ma të bukur nuk ka askund
Dashnija asht e vetme forcë që zemrën e tund.
Familja e shenjtë dhe miqtë që na rrethojnë
Kurrë mos u plakshin gjithmonë të na rrnojnë!
Secila miqësi ka vlerat e florinit
Sa ma e vjetër të jet çmohet si rranjë ullini
Lum kush merr bekimet me aroma miqësije
Jeta pa miq s’kalohet as nuk aspak hije!