Unë vendimin tim e kam marrë
Në tokë të huaj të vdes me lot të pa tharë
Ku të kthehem kur të gjithë duan të dalin
Shpresat na i këpusin shpresat na i ndalin !
Eja eja shoqa ime të shkojmë
Një kafe ta pijmë një kafe ta shijojmë
Mllefin e grumbulluar ta shprazim bashkë
E lumtur jetohet edhe në shtëpi me kashtë !
Por prap, prap ajo kashtë rrëzohet
Kur shpirti nga mllefi dëshprohet,
Padrejtësisht vendlindja ime vuan
Historinë e shëmtuar po shkruan .
E si të rri aty dhe të shikoj
Kivet vendlindjen nuk kam ta mbroj ?
Nuk kthehem se më vret padrejtësia
Udhëtoj me valixhen dhe kujtimet e mija !
Udhëtar do të mbetem edhe kur të vdes,
Në Ulqinin tim do të kthehem nje dite me shpresë,
Nën dritën e hanës ke varrezet e Gjeranave
Aty t’më pushon shpirti nên hijen e thanave!