I lumi ti zog me krah që fluturon,
As kufinj as aeroplanin kurrë nuk e pret
As corona as viza as ligji s’të ndalon
Shkon e vjen aty ku don dhe sa herë që don vet.
Pasaportë dhe valixhe kurrë nuk të duhet
Veç dy krah që ke dhe pupulat e veta
Shetritë botën deri ditën që lodhesh dhe sëmuhesh
Me cicërrimat e veta që i ke të sinqerta .
Më merr me vehte o zog me ty t’shetris botën
Peshën time të shpirtit unë e mbaj vet
Të ulemi se bashku të hajmë në timen sofrën
Ato thermija të bukës që i kam ruajtur për jetë
Të premtoj o zog që nuk do të pendohesh
N’vendlindjen time kur të çoj me e pa ,
Më ço sonte të lutem se nuk do të lëndohesh
Nga loti im që msheh dhe nuk e la me ra.
Kur të mrrijmë aty më lësho mbi Gjerana
Më prit ke gështenja zabelit me hije plot
Të puthi një herë at tokë ku më ka lind nana
Dhe prap më kthe në Londrën që jetoj sa mot.
Të premtoj o zog që zemra mallëngjehet
Por të premtoj për besë që vetëm nuk të la
Një herë mërgimtari kur ikën ai kurrë ma s’kthehet
Edhe pse loti zemrën don dysh me ja nda.
Një gjysëm zemër aty ku na mbet fëmirija
Një gjysëm tjetër aty ku bukën e fitojmë
M’i fal o zog krahët ,unë t’i fal lotët e mija
Sa herë t’na marrë malli me krah të fluturojmë.
Më premto o zog që sa herë t’fluturosh,
Më merr me vehte ta shoh Bunën dhe detin
Me fiq , ullinj dhe peshk ta mbush një kosh
Aty ku vërtetë parajsa e ka gjithë lezetin !