M’nigja moj vajzë ,une çka pa t’tham
M’shika n’sy moj,mas shika n’tavan
Kta fjaltë e mija ke me i var n’vesh,
Hapi sytë mirë,e mas’ëm qesh !
Fjalën kuj ,kurrë mas ja kthe,
Demek se s’shef e vesh kurre mas ve,
Banu e urtë ,puntore e madonë
Mas na korit ,kurrë fisin tonë.
Kur t’martohesh ,ti ke shpija burrit
Mylle gojën ,e mas nigja mas murit,
Çka t’thotë hankja ti ke me ba,
Fjala e burrit ka me qenë dua .
Vrrrc e vrrrc rrugve ,mas rri tuj shku
Mas korit babën e mas m’korit mu,
Shika shpinë tande e shika kanakun
Fshiji xhamat si duhet,e fërka çardakun !
N’daç me qenë ,gru si duhet me namë ,
Nigja çka t’thotë ,kja e bardha nanë
Marifet qenka me i dalë botës n’fund
N’daç me u pêrmend ,n’qytet e n’katund!
Eh moj bija ime , njikshtu na kanë msu
Jetën tonë ,kurrë mas me e jetu
Darka e huj na thanë ,janë varzat e shkreta
Sytë për tokë ,e shika puntë e veta.
Ti moj nanushe,e mira fisnike
Shpesh na vjen jeta , me nji tef thike
Kur t’vajtojmë moj nanë e kur t’luftojmë
Nuk t’vet kush se si e pësojmë .
Koha jote nanush,edhe koha jonë
Iku shumë shpejtë ,e shpejtë ndryshon
Bota e ati vaktit,kishte ma njerzi
Tash u mbush plot,llom e faqezi.
Moj nanushja jeme, ti kur më ike
Aspak nuk më m’sove , ti moj fisnike
Kush asht i keq , e kush asht i mirë
Ta dalloj gjatë jetës asht shumë vështirë!
Luftë ,beteja ,luftë prej ditës që lindim
Me mashtrim të kota vehten shpesh e bindim,
Iku , iku kaherë moj ajo koha jote
Kurrë ma nuk kthehet e imja nanloke!
As respekt hiç,e as vlera s’metën ,
Se ku ikën aq shpejtë,e se ku tretën ,
Thes i shkymun bota ,moj nanush isht ba
Faqebardhë u dafshim prej njiksaj dyrnja .