Sa shumë jemi gëzuar për një fustan të ri,
Për një palë këpucë na binte malli
Për një lojë të re si një mrekulli
Mezi pritnim me ardhë Bajrami.
Sa fort aroma i vinte shtëpisë
Ëmbëlsirë me shyrbet dhe tavë shporeti
A harrohet ndonjëhere moshë e fëmirisë
A harrohet o miq i gjithe lezeti ?
Shkonte një Bajram vinte një tjetër
Sa shumë e pritshim at ditë të bekuar
Ramazanin pritnim pranë pragut të vjetër
Në aromën e ullirit dhe vajit të kulluar.
Kishim apo nuk kishim të gjithë njësoj
Derë më derë Kala, Gjerana
Ndalu moj ndalu paret t’i numroj
Ndëgjoheshin në rrugë voglushat qakulana
A lezet lezet sa ishte
Ajo kohë e bukur qe nuk kthehet kurrë
Kërsite kalldrami nga gëzimi që kishte
E shijonte aromën e petës në furrë .
Gjithë natën mramë në andrrat e mija
Me shnet Bajrami dëgjohej zani
U mbush rruga u mbush avlija
Na iku Ramazani na erdh Bajrami .
Rrugës time deri ke xhamija
Burrat shkonin Bajramin me falë
Gratë rrinin me prit miqt nëpër shtëpija
Ndriçonte oborri si bora në mal.
Por sa shumë na mungojnë ata që na lanë
Këtë ditë Bajrami gjithë ditën i kujtojmë
Na në gyrbet e ata në vatan
Është dita më e randë kur për ta mendojmë.
Bile këtë ditë të ishim aty pranë
Këtë ditë Bajrami nga e jona dorë
Bile disa lutje t’mi ndegjonin mramë
T’ja vejmë një varg lulesh të thurur kunorë.
Voglusha për ju sa me vjen keq
Që at lezet nuk e keni simjet
Bota ndryshoi pak e duhet me u ndreq
I gëzofshi edhe tjerat për edhe shumë vjet.
Kohë e jonë nuk kthehet ma
Kohë e juaj u ktheftë për nip e mbesë
Ne me kujtime jetojmë pa pra
E ju voglusha lutuni me shpresë .
Ju me shpresa e ne me kujtime
Brez mbas brezi dyrnjaja ndryshon
Ramazan , Bajram dhe shumë festime
Të gjithëve Zoti zemrën t’ju gëzon .
Ky vit qoftë një kujtim i shkuar
I randoi mbi supet të gjithë botës
Por prap me mallë kemi për ta kujtuar
Na gjynjzoi dhe na mbylli në pragun e votrës.