Nuk e di pse netët janë të randa?
Rëndojnë me terrin dhe qetsinë !
Dhe deri sa zbardh dita , nuk na e ndajnë mërzinë!
Dhe zbardhë ditë e bardhë ,
Terrin e çon në djall,
Çdo gja duket ndryshe, kur dita fillon me dalë!
Aq shumë i dua andrrat ,
Por si mundem të andrroj ?
Kur aq shumë e urrej natën ,dhe me terrin gjithë natën vallzoj !
Flokëzat e bardha të borës
Ndrisin agimet e shekullit
Kapërcejnë kapijat e territ ,dhe thejnë çel’sat e hekurit!
Shumë net më ikin pa gjum
Luftojnë aq ashpër me terrin ,
Aq shumë luftojnë mes vehtes , si Parajsa që lufton me Ferrin !
Pse aq e zymtë asht nata ?
Vetminë e qetë mbretëron,
Anmik ma t’madh ka ditën,kur drejtë në zemër e shpon !
Me gur na gjuan nata,
Shkamb zemrën na ban , deri sa zbardhë dita, akullin e zemrës shkrin , pa lan hiç nishan .
Mëngjezet ikin dhe vijnë
Muzgu lajmron natën,
Ora s’kalon hiç , akrepat këputen me shpatën !