Nuk e di a ia vlen
A i vlen me u kthy n’pleqni
Ku ata që të kanë dashtë janë plakë
E ata që kanë mbet ,
S’te njef ma njeri!
A njeh ma qytetin tand,
Da gjenerata t’reja vijnë
Dhe me ty as flasin as rrijnë ,
A ia vlen ma ai fillimi tjetër
Me u kthy në at qytetin e vjetër?
As ti nuk e njeh ma at qytet
E as ai qytet s’të njeh ma ty
Nuk e di a ia vlen ma
N’pleqni me u kthy?
Me hec atyne rrugë kur ke marrë frymë dikur
Me u ul ke kroni ullishtës ,mbi at gur
E kush asaj rrugë ma nuk t’pershendet
Shumicën e kanë hangër rrugët e botës,
E da rrugë që i ke dashtë,kanë mbet shkretë .
Me ata që s’te njofin ,
Kujtimet nuk ndahen,
As nostalgjitë e vjetra
E as hallet nuk qahen !
N’at vend t’huj ,i tretun ke qenë gjithmonë
E ashtu ke mbet ,
Por me u kthy aty ky guri të ka përshendet
E n’pleqni kush ma nuk të njeh
Asht dhimbje edhe ma e madhe
Që as ke kivet e as dëshirë me e shpreh!
Nostalgjinë për at t’kalum koha e vret
Me y kthy ai a vlen ?
A aty ku je ,me ata kujtimet me mbet?
Nuk e di ,
Nuk e di ,
Askush para meje nuk e ka ditë
A asht ma mirë me u kthy sa je i ri ,
A pleqninë me pritë !
E ju që e dini
A m’tregoni?
A asht ma mirë nji mallë i madh
A dëshprim ,kur kthehesh dhe na thojnë
Po ti ktu pse je kthy, kush je ti ,çka doni?
E din kush me ma thanë ?
Se unë jo, nuk e di çka asht ma mirë
Nji vend i huaj me mallë
A nji kthim n’pleqni ku prap zemrën dysh e ndanë?
Dhe me u kthy aty ku zemra don,asht shumë vështirë!
Unë nuk e di, si asht ma mirë!
E kush e ka provu, le t’na tregon !
Rranjtë kur shkulen, a mbillen ma?