Jam shkrimtare e penës ,por nuk jam poet
Tregimet e jetës time , dua t’i shkruaj vet
Disa i zbukoroj, por të gjitha janë t’vërteta
Vijnë nga thellsija shpirtit ,vijnë nga vet jeta !
Piktore nuk jam ,por ngjyra kam boll,
Ulqin, Londër Sarajevë deri n’Stamboll,
Pikturoj me ngjyrat t’jetës që janë si ylber
Herë janë ngjyrë dielli e herë janë ngjyrë terr!
Bilbil nuk jam ,por shpesh këndoj pa za ,
Zemra kur m’shtërngohet dhe nuk mundem me qa
Bilbilin në zemër, thellë dikund e mbajë,
Ai këndon për mu kur jam e mbushur plot vaj !
Trimereshë nuk jam ,por fitoj beteja,
Plagosem ,shërohem ,hidhem si rrufeja,
Me shpatën në gji gjuhem në detin plot valë
Luftëtare me jetën , luftoj hiç pa u ndalë !
Gënjeshtare nuk jam ,por gënjej çdo ditë,
Gënjej që jam mirë dhe që nuk jam mërzitë ,
Buzëqeshjen e kam armë dhe e kam stoli
Heci bashkë me shekullin si një mrekulli .
Shërbetore nuk jam por i shërbej Zotit,
Nuk i përulem kurrë as jetës as motit ,
Perendi kêshillat veç nga ti i pres ,
Pa shpresa dhe diell asnjëherë nuk mbes!
Ndalem duke hecë dhe heci pa u ndalë ,
Herë e shpejtoj hapin herë heci ngadalë,
Hajneshë nuk jam por vjedhi me mjeshtri,
I grabis vitet që ikin dhe thellë i msheh në gji
Arkatare nuk jam ,por e kam një arkë ,
Të pathanat që lëndojnë i shti thellë n’bark
Koprrace nuk jam ,por nuk dua t’i ndaj
Ate çka m’lëndon ,veç për vehte e mbaj !
E re nuk jam ma ,por dikur e re isha.
Jetoj me kujtime t’bukura të ditëve që kisha,
Pa nda i sillem vërdallë dhe çdo ditë i kujtoj
Me to dua të vdes ,pa to dot s’jetoj !
