A u ktheve përsëri
Ti ,në trunin tim
Gjurmë e mallëngjimit
Valë e detit ,melodi Ulqinit?
Hiç pa lajmru më vjen,
Shpirtin ma then!
Me aq ngrohtësi!
Petalet e shurupit të drandofilit
Të ftofta në buzën e djegun prej diellit,
Të ngrohta në zemër
Përsëri m’i solle në andërr
Letrat e mshefuna n’musandër !
Me aq freski !
Edhe n’Tiranë , edhe në Shkup
Petalet kanë çel, fisniket tona i kanë m’jell
Edhe për pak aromë n’oborr
Edhe për musafir shurup me bylyzyk në dorë,
N’kavanoza petale t’palume
Me fresku buzët zjarr t’përvlume!
Me tabak me ojma birali
Mikpritjen me dashni !
Valë e detit ,
Në Londrën e mbretit
Më erdhe kaq larg
T’më kujtosh kush asht i imi prag!
Sytë fërkova
Nga gjumi u zgjova
Dhe deti lum m’u kishte ba
Temza e zhytun në Bunë
Ashtu sonte e pashë unë!
Dritën e hanës sonte e kishte xh’vesh
Mbas urës Battersea e kishte msheh !
Me aq nostalgji
Andërr e mall!
Deri sa t’ jem gjallë !
S’ka kush ma vjedh bukurinë e mallit !
Asnji mallëngjim nuk asht mallkim!
Asht për penën bekim
Për zemër asht bukuri
Nuk zbehet ,ruhet me shumë mjeshtri !
Çastin kur malli zbehet
Letra thahet pa lot , dhe pena nisë e thehet!
Ky shurup drandoles t’verdhë e t’kuqe
Si faqet e nuses Burbuqe!
Mall,pa ty s’jetohet!
Ke madhështi !