Me djeg andrrën
Dhe me ia falë diellit
Piktorit dhe qiellit
Kur shkrum fare të bahet
Dhe nga unë të ndahet
Syni qetsohet
Shpirti rahatohet!
Andërr m’ke lanë
E unë t’kam djeg!
Si çiften t’kam var në degë !
Si gjuetari që vran fllanzën
Unë andrrës kam me ia shkul rranxën !
Kapitull t’ri pa fjalë
Kopertinë , pikturë pa mall !
Ashtu…!
Londrën kam nisë me dashtë….a thu?