Nji grusht t’Migjenit ku ta marr
Aq të fortë sa të shpoj malin,
T’i shtyj valët e detit, dhe brigjet e mija
O nji grusht aq të fortë ku me gjet?
M’a falni të gjithë ju nga nji, se e kam ma lehtë.
Me shty malin e me lype pak jetë!
M’i çel rrugtë sa ma parë, sa ma parë ,sa ma parë ,
E rrugë të gjatë me lypë t’më thoni rrugë e mbarë!
Ku me gjet at grusht
Se unë Rom I qytetit antik as jam I juaj ,
as jam i huaj ,
Por jam i ri me milion andrra
Me milion vargje të smundjes time
Që në kangë du me I qitë
E deri në qiell du me bërtit !
Ma falni të gjithë nga nji grusht t’Migjenit
Se malet e shtigjet du me çilë
Me marrë rrugën e jetës
E me u kthy n’Ulqin
Unë,Rom nji djal i ri
Që as jam i juaj , e as jam I huaj
Por jam shpellë e dhimbjeve n’qytetin antik
Ashtu si gjithë ju që lypni nji grusht t’ Migjenit me i ra malit ,
Me lypë pak jetë e pak dritë !
E rrugtë e gjata me I lypë për qef
E kurr ma për smundje e kurr ma për veshkë !
Veç me ata grushtat e juaj me dhimbje
Mund me çil brigjet e me u nisë n’kërkim për jetë!
Kangë Rome ku qyqet këndojnë
Du me i shti n’nji shishe mbi det
Me valë me mrrit deri në brigjet e Bosforit
Me andrrën time në kapijat e Stamollit !
Nji grusht, nji grusht t’i bijme malit të gjithë !
Ti vrasim dhimbjet me guralecat e shkambit!
Se unë jam djali juaj, nuk jam aspak I huaj!