Të njohtosh milet nga e gjithë bota është jashtzakonisht një privilegj .
Të meresh me karakteret ,vetitë,virtytet , veset e miletit është marifet por edhe shumë interesant .
Të dalësh nga guaca e shqiptarit,nga bota vet,nga traditat por edhe nga shpirti vet ,është një e mirë që jeta ta ofron jo gjithmonë.
E unë pata at fat me njohtu tërli ,tërli e qishit qishit milet.
Para shumë e shumë viteve u pata regjistru në një babysitting agency.
Mendova ,perfekt .
E kryj punën time të zakonshme që e kam ditën ,dhe në mbramje shkoj babysitting për disa extra të holla kur ka nevojë.
Na në Perendim i punojmë dy dhe tri punë .
“ Nije zlato sve što sija.”
Zakonisht prindërit i rahatojnë,femijët e vet ,dhe i lajnë në gjum .
Shkon rrin,shikon TV merr të hollat dhe kthehesh në shtëpi ,pa fije mundi.
Shtëpijat në Kensington and Chelsea janë mahnitëse luksoze dhe të bukura.Secila ma e bukura se tjera .
Për mua,ekrani televizorit dhe një temperaturë e volitshme ishin mjaft.
Zakonisht ,familjet të ofrojnë,kafe,çaj ,dhe nuk kursehen me çdo gja që kanë në frigorifer .Disa ofrojnë edhe darkë dhe sillen tepër mirë.
Janë nga Amerika,UK,Thailanda ,Canada japonez,françez,italian,kinez,irlandez …..e keni para sysh pra nga e gjithë bota . Bukur ,sikur mos të kishte edhe disa mbeturina njerëz që ta neverisin njerzimin .
Ishte e shtunde .Ka shumë vite ma parë ,dhe agjensioni më takon at ditë nëse kam mundësi me shku në mbramje at natë ,me rujtë një vajzë 5-6 muajsh .
Pse jo mendova ?Jo larg banesës time,zona e bukur ,beba në gjum .
Shtëpija mbas Selfridges,nja 7-8 minuta prej Harrods . Kush e din Londrën e kupton tash se ku jetonte kjo familje amerikane .
Drita,bukuri .Mrrekullija Zotit .
Ishte para Christmas dhe dekorimet në Knightsbridge vërtet janë një art nē vehte .
Ora shtatë ,asnjë minut ma vonë ,i bi ziles.
Hapet dera ,një derë e madhe e bukur.
Më presin ke dera tri gra .Pak u habita dhe nuk e dita cila është nana .
I pyes ,se cila është ?
Unë më thotë,njera nga ata. U gezova që pashë një trashalluke që po ma kalonte me mbi peshë.Mosha nja 30 vjeçare .Nejse…
Hyna mbrenda .Së pari më prezentoi me shtëpi,pastaj me beben.Dy gratë tjera ishin kuzhinerja,dhe tjetra dado që e ruante bebushen gjatë ditës .
Më tregoi dhomën e ditës ,pastaj më morri në kuzhinë .
Çka me pa ???? Një ushtri kuzhinjierë .Tryezat an e kand të shtruara me stilin dhe marifetin e përsosur. Ishte një kuzhinë që rrallë e kisha pa . Më besoni nuk e teproj .
Në katin e pestë u ngjitëm me lift .Po po ,me lift .
Aty ishte dhoma e bebes.Nana e vet më tregon që at natë ata nuk kishin me dalë,por kishin party .
Erdh edhe i ati , gjyshi voglushes,dhe pası u njoftua me mu ,menjeherë mbasi i tregova që jam nga një qytet shqiptar nga Mali Zi ,nisë me u fry si qurani se paska pasë bizniset e veta në Beograd .Fliste me aq mburrje sepse at fjalën që jam nga një qytet shqiptar nuk e kishte regjistruar fare deri sa ia përkujtova që Beogradi pak më rënqeth kur ia ndegjoj emrin edhe pse e re si qytet e kam pëlqy.
Ai me at avazin e vet nuk ndalej me lavdata për pasuritë e veta .
Dikur ata u ulën poshtë,dhe unë mbeta deri sa beba të thelohet në gjum .
Morra liftin dhe u ula në katin e parë .Ndeza televizorin .Musafirët ishin në katin tjetër dhe unë nuk i shihsha ma.
Mbas nja 30 minutash vjen nana e vet dhe më pyet :”kush të tha me u ul në dhomë të ditës ?
Pse ,ia ktheva ,ashtu veproj në çdo shtëpi kur bej babysitting.Si e zen gjumi fëmiun unë ulem dhe shikoj TV . Nuk e paskam ditë që është e ndaluar me hy në një dhomë ku ti vet ma tregove se ku gjindet .Morra librin dhe hiç as falje nuk kërkova për arrogancë të një pleh gruaje,por e qetë prap hypa në katin e bebes. Ora nuk kalonte por dikur erdh e ama mbas orës 12. Kur erdh koha pagesës desht me e hangër një orë pagesë.Deri sa i ati i sajë i numronte orët me gishta dhe sa të holla duhet me pagu,unë veç nuk ulurita !
O Zot ku gjindesh sonte ?
Ke sy apo jo ?
Është —Thanksgiving sonte ulurita deri në qiell !
Është natë e bereqetit,e bukës, e sofrës, e faleminderimeve ndaj teje o Zot për gjithë të mirat që na I fal .
Është Thanksgiving!!!
A e meriton kjo familje gjithë këtë begati?
O Zot 6 orë ,dhe asnjë kafe apo gotë uj nuk ma solli dikush deri sa ajo sofër e Thanksgiving po thehej nga ushqimet ?!
Njeriut që po kujdeset për thesarin e asaj shtëpije . Për fëmiun e tyre, për dritën e syrit tyne.
O zot,po sa shumë u mërzita at natë me ty .
I morra të hollat dhe ika .
Erdha në shtëpi dhe gjithë at mllef që pata me Zotin at natë, kur mrrita në shtëpi, u zbut .
Të falem nderit i thashë që kurrë,kurrë në jetë nuk më ka munguar kafshata e gojës.
Të falem nderit o Zot deri sa isha atje në vendlindjen time ,që kur jam ul në sofër me ,Zarifen ,Tixhen,Timkën, Salihen ,gratë që më ndihmuan me pastrimet dhe punët e shtëpisë nuk kurseva kurrē kafshatën e gojës .Bile kafshatën e gojës.
E për çudi ,unë si një gurmane e përbetuar at natë kur i pashë gjithë ata të mira ,as nuk mu tekën bile .Kisha një neveri nga e gjithë ajo paradë e Thanksgiving !
U neverita shumë randë at natë !
Nuk e kuptova përse fare më shtini në kuzhine ?
O Zot, më ndihmo të kuptoj jetën !!!
Nuk kaluan shumë ditë më ra me shku ke një famile tjetër amerikane.
Për veç ekranit si në Cinema dhe pagesës dyfish apo ndonjë herë edhe trefish, më jepshin një dashuri dhe respekt pa masë .
E pashë që të gjithë amerikanët nuk vlersohen simbas një pleh familje që takova.
Apo françezi, italiani…..
Thuhet që Thanksgiving filloi si një ditë falënderimi dhe sakrifice për bekimin e të korrave dhe të vitit paraardhës
Miti Thanksgiving është se indianët miqësorë, të paidentifikuar nga fisi, i mirëpresin Pelegrinët në Amerikë, i mësojnë ata se si të jetojnë në këtë vend të ri, të ulen për të darkuar me ta dhe më pas të zhduken. Ata ua dorëzojnë Amerikën njerëzve të bardhë në mënyrë që ata të mund të krijojnë një komb të madh kushtuar lirisë, mundësive dhe krishterimit për pjesën tjetër të botës për të përfituar. Kjo është historia – ka të bëjë me njerëz vendas që pranojnë kolonializmin.
Deri sa Indianët nativ i ulin në sofra të ardhurit, ata i kthejnë me çfarosjen e tyre, me vrasjet dhe dhunë.
Ka një dhembshuri në vehte kjo festë nëse lexoni.
Prap se prap është një festë që edukon për një mirnjohje për gjithë të mirat që Zoti na i çon .
Sikur Zoti të kishte bërë një balanc për ata të mira dhe t’i kishte nda të gjithëve, jam e sigurtë që bota kishte qenë më e bukur, por sikur ta pyesim përse ai lejon të gjithë këto padrejtësi jam e sigurtë që edhe Perendija do të na pyeste edhe ne të njëjtën pyetje.
Sikur Zoti më thotë…. po juve nuk ju vjen turp që në botë vdesin për kafshatën e gojës ?
Unë ju kam faj ?
Ai na s ‘ provon çdo ditë dhe çdo situatë!
E të njohtosh tërli tërli milet është privilegj.
Të hap mendjen dhe të ngushton paragjykimet!
Nga ditari im…herë i bukur e herë i dhimshëm.